Ondanks verlies zet AWC JO15-2 een mooie stap

In het laatste weekend van de carnavalsvakantie, was het weer ouderwets toeven langs het veld, althans qua weer. Het zonnetje scheen, de lucht was blauw, dus AWC kom maar gauw. Toch was het niet zo eenvoudig als gehoopt. Door de vakantie was een aantal spelers afwezig. Jonas, Tom en Naoufal waren nog aan het genieten van een vakantie. Gelukkig waren er uitstekende vervangers in de vorm van Raf (O13-1) en Mitch P (O15-1). De warming-up was er echter wederom geen een om door een ringetje te halen. Omdat de wedstrijd van de O14-1 iets uitliep op veld 2, werd de warming-up niet gestart op het gebruikelijke tussenstuk, maar ging men opeens naar veld 1. Vervolgens werden ze naar veld 3 gedirigeerd en wou men vooral gebruik maken van het stuk dat in de schaduw lag, wat betekende dat precies dat stuk nog bevroren was. I.p.v. in de zon de pionnen neer te leggen, was men vooral bezig met het klagen dat het glad was.

Helaas was dit de eerste 10 minuten van de wedstrijd ook terug te zien in de wedstrijd. De duels werden niet voor de volle 100% ingegaan en het was direct duidelijk dat de bezoekers in de as een paar handige spelers had. AWC startte met Raf in de goal, Yves, Mitch P, aanvoerder Derk en Tijn achterin. Op het middenveld stonden Daan, Pepijn en Sil en voorin begonnen Lars G, Tijs en Lars R. Marco de Keizer floot (en deed dat uitstekend), waardoor de opluchting bij de vader van Lars G groot was. Daarnaast bood Cas, de broer van Sam zich aan als grensrechter en deed dit uitstekend. Binnen twee minuten had het echter al 0-1 moeten staan. Drie duels op het middenveld werden niet gewonnen, waardoor de bal voor de voeten van de rechtsvoor belandde, die de bal breed wou leggen. Hij deed dit niet nauwkeurig genoeg en had bovendien voor zijn eigen kans moeten gaan. Twee minuten later was het wel raak. De lange donkere spits kreeg de bal achter de laatste linie en schoof zuiver binnen, Raf was hierop kansloos. Pas na 10 minuten kreeg AWC door dat het drie tandjes erbij moest zetten. De duels werden duidelijk steviger aangegaan, zonder gemeen te worden. Echter was de leiding van de ploeg uit Wageningen een andere mening toegedaan en nam het woorden in de mond, die niet voor herhaling vatbaar zijn. Met name Lars R moest het ontgelden. Dit sloeg ook over op de spelers van 14 en 15 jaar, wat je ze bijna niet kwalijk kunt nemen. AWC probeerde meer druk naar voren te zetten, maar ONA speelde met een ouderwetse Ausputzer. Omdat de thuisploeg niet verder doorschoof naar die Ausputzer, kreeg deze vaak de tijd om te corrigeren. Mede hierdoor kwam AWC niet in het spelletje wat het graag doet, de ballen er op snelheid tussendoor geven. Een aantal keren werd er wel gekozen om te tikken i.p.v. de bal te vroeg naar voren te schieten. Daan, Sil, Pepijn en Mitch, kwamen hierdoor meer aan voetballen toe. Dat waren ook direct de gevaarlijke momenten en had alleen de eindpass zuiverder moeten zijn. En dan met name de diepe bal, die dan naar de ruimte gespeeld had kunnen worden waar de spitsen in zouden moeten duiken. Nu werd er iets te veel in de voeten gespeeld, waardoor een extra, lastiger handling nog nodig was. Hierdoor kwam AWC slechts mondjesmaat in scoringspositie, bijvoorbeeld Tijs. Hij had op een meter of acht voor de goal misschien iets zelfzuchtiger mogen zijn. Verder gebeurde er op voetbalgebied niet zo heel veel in de eerste helft, wel op sluw- en gemeenheid. De lange spits liep een keer met opzet hard door op Raf, die daarna flink last van zijn keel had. Aan de andere kant wou de doelman mogelijk ook wat aandacht, want hij speelde de stervende zwaan na een duel met Mitch. Gelijk was de leiding van ONA weer in rep en roer.

Na de rust bleef het beeld een beetje hetzelfde, behalve dat AWC nog meer druk naar voren zette. Dit uitte zich direct in een hele grote kans na 37 seconden. Pepijn speelde de bal diep op rechts, maar helaas konden Lars, Chris en Tijs niet het laatste zetje geven. AWC bleef druk zetten, maar creëerde in tegenstelling tot andere wedstrijden, veel minder grote open kansen. Toch hing de gelijkmaker in de lucht. In een spaarzame counter van ONA, werd het wel gevaarlijk, zeker toen de spits na een steekbal weer voor de keeper kwam, maar deze keer was een reflex van Raf voldoende om de bal te keren. Verder werd er ook vooral beter en compacter verdedigd. Slechts een hele enkele keer was er bijvoorbeeld een sliding van Sam nodig. Vervolgens werd het spel iets ruwer en moest scheidsrechter De Keizer goed opletten wanneer het echt gemeen spel was en wanneer er voor een Oscarnominatie gespeeld werd. Tijn, die tot dan toe uitstekend speelde op linksback, werd in een duel gemeen geraakt door een gestrekt been en kon niet meer verder spelen. Hierop moest Yves op een voor hem ongebruikelijke positie, namelijk linksback terug het veld in. Een paar minuten voor tijd maakte aanvoerder Derk een overtreding op de spits, die naar de grond ging. Hij stond echter sneller op dan hij viel en ging al duwend verhaal halen bij Derk. De scheidsrechter gaf beide spelers daarbij geel en dus een aantal minuten bedenktijd buiten het veld. Waar Derk gelaten zijn straf aanvaarde, was de spits helemaal over de rooie en was wederom het commentaar vanaf de zijkant niet mals. Een minuut later kreeg AWC een goede mogelijkheid om de verdiende gelijkmaker te maken. Op rechts, net even buiten de 16 kreeg Mitch P een vrije trap, waarbij bijna het hele team klaarstond om in te lopen. Helaas was de geplaatste bal net niet ver genoeg in de hoek, waardoor er een corner volgde. Uit de corner volgdeen scrimmage, die Mitch R net naast schoot. ONA was alleen nog maar aan het tegenhouden en tijdrekken en dat deden ze nagenoeg foutloos. Toch ging ook het wegtrappen van de bal de scheidsrechter te ver, zodat er wederom een speler vanaf de zijkant mocht gaan toekijken. In de laatste minuut waren er nog twee vrije trappen, van Lars G en Sam, die echter niet meer voor gevaar zorgden. Na het laatste fluitsignaal hadden de bezoekers de wereldbeker gewonnen, althans zo leek het. Al met al een onnodige nederlaag tegen een tegenstander die voor de winterstop nog in de eerste klasse speelde. Trainer Patrice was wel trots op het team dat het geprobeerd had zich vooral op het eigen spel te concentreren en niet mee te gaan in de emotie van de tegenstander. Er is dus wel een mooie stap gezet. De zon bleef schijnen, de lucht bleef blauw en als jullie zo doorgaan, komen de drie punten ook weer gauw.

Aanwezig: Chris, Daan, Derk©, Lars G, Lars R, Mitch P (O15-1), Mitch R, Pepijn, Raf (O13-1), Sam, Sil, Tijn, Tijs en Yves

SponsorVisie Responsive iframe Example