De groeispurt, kritiek en zelfkritiek zijn enkele kenmerken van de onder vijftien speler. De KNVB heeft hiervoor een mooi filmpje gemaakt overzicht. Deze kenmerken komen de ene week iets meer naar voren dan de andere week. Helaas was het deze week weer zo’n week. Hierdoor was de voorbereiding op de wedstrijd niet al te best. Ayoub was afwezig, Rens en Kymo waren geblesseerd. Daarnaast kon er alleen op maandag normaal getraind worden en is er woensdag nog een zaaltje geregeld, waardoor er tenminste nog iets gedaan kon worden. Eenmaal aangekomen in Arnhem, bleek de wedstrijd voor ons, fors te zijn uitgelopen, waardoor we te laat in de kleedkamer konden, de warming-up vertraging opliep, waar bovendien de kantjes van af werden gelopen door een groot deel van het team. Kortom, er kon alleen nog maar gehoopt worden dat de slechte generale een goede première op zou leveren. Helaas was dit niet het geval. De groenwitten startten met Guus in de goal, Tiebe, Mels, Lukas en Rein in de verdediging. Op het middenveld begonnen Jort, Joey en Cas en voorin mochten Mika, Mick en aanvoerder Siem het elftal compleet maken. In deze wedstrijd zou de nadruk liggen op het omschakelen van BBT-BBM (Bal Bij Tegenstander-Bal Bij Mij) en andersom. Daarnaast zouden we ons vooral focussen op de dingen waar we zelf direct invloed op zouden hebben… dus niet op het weer, het veld, de bal, het publiek, de scheidsrechter en eventuele overvliegende vogels. Daarbij zouden we de medespelers helpen door positief (vooraf) te coachen.
Toen we eenmaal veel later toch mochten starten, bleek het veldspel slordig te zijn aan beide kanten. Voor de neutrale voetballiefhebber, was dit niet een wedstrijd om de vingers bij af te likken. Voorafgaand aan de 0-1 had AWC al meerdere grote kansen gecreëerd. Met name de kans via Joey, Mick en Siem had meer verdiend. De voorsprong kwam uit een afgesproken corner van Mick, die Mels uitstekend binnenkopte. Daarna werd het spel nog slordiger, maar had je het gevoel dat de uitbraken van AWC toch gevaarlijker waren. De loopacties waren niet scherp genoeg en de passing kwam of te laat of was ook niet nauwkeurig genoeg. Een minuut voor rust kwam uit het niets de gelijkmaker. Diverse fouten gingen er aan vooraf, waardoor de beide ploegen met 1-1 gingen rusten.
In de rust wou een speler niet meer verder want “het had toch geen zin”. En waar ESA een tandje erbij zette, deed AWC dit niet. De duels die de thuisploeg aanging waren met enige regelmaat fors over de schreef, maar het gaf wel de felheid en de wil om te winnen aan. AWC begon weliswaar nog sterk aan de 2e helft waarin het voetballend op de helft van ESA bleef voetballen, maar vergat om de trekker over te halen. Steeds meer spelers gingen voor de bal spelen, waardoor de counter een wapen werd van ESA. Met een aantal reddingen hielp Guus zijn team hier doorheen. Het was dan ook dubbel zonde dat ESA uit een corner de 2-1 maakte, waarbij er verdedigend niet al te sterk werd opgetreden. Daarna deed de thuisploeg alles wat het moest doen om te winnen en werden daarin soms net te weinig teruggefloten door de verder goed leidende jonge scheidsrechter. ESA zocht het randje op, ging er overheen en AWC ging hier niet slim genoeg mee om. Toch kreeg AWC nog diverse mogelijkheden om de (terechte) gelijkmaker te maken, maar het échte geloof was er kennelijk niet, waardoor er toch nog een veter van de tegenstander tussen kon komen. Helaas waren de woorden vooraf met betrekking op de relatie Arnhem-Nijmegen groter dan de daden in de wedstrijd.
Kortom… uithuilen en opnieuw beginnen. Soms win je en soms leer je. Dat mogen ze dan volgende week uit bij Spero laten zien.
Aanwezig: Cas, Dex, Guus, Jelle, Joey, Jort, Lukas, Mels, Mick, Mika, Rein, Siem© en Tiebe
Niet inzetbaar: Ayoub (afwezig), Kymo (geblesseerd) en Rens (geblesseerd)
Foto
