Op neutraal veld van Quick 1888 Nijmegen vindt de finale plaats.

Met een vertraging van 20 minuten, door de persoonscontrole bij de entree, begint de wedstrijd op een bomvol park. Duizenden supporters van beide teams zien AWC sterk beginnen met een doelrijpe kans. Daarna ontwikkelt zich een voorzichtige voorzetting tot de 22e minuut, waarin Juliana verrassend op 1-0 komt door een aangeraakte doelpoging. De bal gaat net langs de paal buiten het bereik van onze keeper Tijn. Tot de pauze gebeurt er niets noemenswaardig meer.

Na de pauze lijkt AWC wat beter aan de bal, maar komt ook niet tot echte kansen, evenals Juliana. In de 70e minuut lijkt het wedstrijdverloop in het voordeel van Juliana uit te pakken door een gele kaart van Boy Visser met als gevolg een 10 minuten straf. Het tegendeel blijkt waar doordat AWC zich niet in de verdediging terugtrekt en Juliana het overwicht niet tot uitdrukking weet te brengen.

AWC komt zelfs op 1-1 door een knalharde kopbal op de onderkant van de lat. De bal komt terug al of niet volledig over de doellijn. De assistent scheidsrechter oordeelt echter doelpunt! Dat is tevens het sein om met meer energie van AWC kant de wedstrijd te willen beslissen in de reguliere 90 minuten en niet in een verlenging te moeten komen. De kansen voor AWC stapelen zich op met als gevolg een kegel op de paal. In de 5e minuut van de extra tijd komt AWC verdiend op 1-2. Jeroen van Schoonhoven weet dan met een mooie actie de mogelijke beslissing, onder extase van de spelers, de bank en de, in grote getale, meegereisde supporters te weeg te brengen.

Een minuut later fluit de scheidsrechter af en wordt het veld overspoeld door alles wat AWC dit resultaat gunt. De spelers worden gehuldigd en de beker wordt uitgereikt door een speler van het team uit 1983 dat toentertijd ook de beker veroverde Petran Guelen.

In een bomvolle kantine van AWC, met uitzinnige supporters bleef het urenlang nog erg lang onrustig tot in de kleine ochtenduurtjes.

Verslag door Fred Thannhauser, foto’s door Helly Bonet.